Wat alle mannen moeten weten over zwangere vrouwen

Wie papa wordt, heeft het vast al gemerkt: Een zwangere vrouw in huis hebben is - om het zacht uit te drukken - niet altijd even gemakkelijk. Daarom geven wij je enkele richtlijnen om deze negen maanden te overleven!

5 lessen voor toekomstige papa’s

1. Eten gaat boven alles

Als je vrouw zegt “Ik heb honger”, bedoelt ze niet dat ze uitkijkt naar het dinertje dat je hebt gepland vanavond, maar bedoelt ze echt honger. Nu. Dus op zo’n moment laat je best alles vallen om voor je lieftallige vrouw een snack te gaan halen. Nog een standaardregel die je moet onthouden: Jouw eten is haar eten en haar eten… is ook van haar. Duh.

2. Er bestaat écht zoiets als een ‘zwangerschapsbrein’

Verschillende studies hebben uitgewezen dat het brein van een vrouw wel degelijk verandert tijdens de zwangerschap. Zwangerschapsdementie, baby brain, noemt het zoals je wilt, maar als je vrouw de volgende keer wéér vergeten is waar ze haar sleutels heeft gelegd, weet je dat ze er niets aan kan doen.

3. Je wordt vervangen door een kussen

Je hoeft het niet persoonlijk te nemen, maar een zwangere vrouw ligt nu eenmaal liefst zo comfortabel mogelijk. Dat betekent: veel – en dan bedoelen we echt heel veel – kussens. Je zal dus af en toe in de zetel moeten slapen om je vrouw genoeg ruimte te geven in bed. Het tenslotte is niet gemakkelijk om de ideale slaaphouding te vinden wanneer je je ongeveer zo groot als een walvis voelt…

4. Behandel haar niet alsof ze van porselein is

Natuurlijk mag je haar verwennen, maar je vrouw is en blijft een volwassene van vlees en bloed. Ze kan heus wel zelf naar het toilet wandelen, iets pakken in de keuken – ook al betekent dat niet dat ze het altijd zelf wíl doen – en de auto uitladen lukt haar ook nog wel. Als ze echt moeite heeft met iets, zal ze het zeker en vast laten weten.

5. Jij mag niet klagen

Vuile vaat in de keuken? Sokken kwijt? Wanneer jij zeurt over dagdagelijkse dingen krijg je ongetwijfeld dingen als “En ik dan? Er groeit een mens ter grootte van een watermeloen in mijn buik dat ik er straks ook moet uitduwen!” naar je hoofd geslingerd. Gewoon niet klagen dus. Maar er is nog hoop,  want na negen maanden is het allemaal weer voorbij!

Reacties zijn gesloten.